Speel-Leer Groepen
Als kind op Bali met een verstandelijke beperking word je niet geaccepteerd. Door religieuze redenen wordt het krijgen van een kind met een verstandelijke beperking gezien als slecht karma van de ouders. De ouders schamen zich voor het kind. Dus door gebrek aan kennis over verstandelijke beperkingen, weten de ouders niet waarom deze kinderen zich anders gedragen. Wij zeggen een kind met een verstandelijke beperking heeft zijn eigen kwaliteiten en heeft net zoveel recht er te zijn en het recht om zichzelf te zijn. Zij zijn niet minder, maar anders begaafd en hebben recht op deelname aan de samenleving als een gelijkwaardig mens!
In Lodtunduh hebben we vier verschillende klassen van een verschillend niveau met daarbij een aangepaste lesmethode:
In Tukadmungga hebben wij ook vier groepen
De meeste kinderen komen samen met hun ouders naar school. Het is voor Sjaki belangrijk dat we de ouders laten zien wat en hoe we de kinderen begeleiden. Ouders krijgen ook “huiswerk” mee zodat de ouders kunnen leren hoe zij in hun eigen omgeving kunnen communiceren en omgaan met hun kind. Als het kan willen we dat de ouders actief meedoen in de klassen zodat de ouders leren met hun kind te spelen en te werken. Een voordeel is dat onze kennis over begeleiden van het kind door de ouders overgebracht wordt naar andere ouders in hun gemeenschap.
Wanneer kinderen de leeftijd van zeven jaar hebben bereikt komen zij in aanmerking voor een toelatingstest voor het Balinese speciale onderwijs (SLB). In de afgelopen jaren zijn een flink aantal van ‘onze’ kinderen doorgestroomd naar het SLB, maar zijn er ook een aantal niet toegelaten. Voor hen is altijd plaats binnen Sjaki.
Ons programma
De speel-leergroepen hebben een gestructureerd ochtendprogramma waarin met spelmateriaal, picto’s en ondersteunende gebaren, zowel groepsgewijs als individueel gespeeld en gewerkt wordt. Elke activiteit wordt zo veel mogelijk aangepast aan het individuele kind.
Kinderen en hun ouders werden in principe thuis opgehaald met onze schoolbus. Sinds onze schoolbus niet meer veilig kan rondrijden blijven sommige kinderen thuis. Rond negen uur begint het lesprogramma met een hindoeïstisch gebed in de kring. Na het gebed wordt gekeken welke kinderen er aanwezig zijn. Door middel van foto’s van zowel de kinderen als leerkracht hangt elk kind zijn eigen foto op het pictobord.
Het pictobord is een belangrijk instrument tijdens de lessen, zo zien de kinderen wat het programma is van de dag en geeft een duidelijke structuur van de dag. Nadat het lesprogramma is uitgelegd, met pictogrammen en gebaren, worden een aantal informatieve liedjes gezongen. Zo komt tellen aan bod en wordt iedereen welkom geheten in de klas.
Na het zingen begint het individuele gedeelte. De kinderen kunnen kiezen uit verschillende opdrachten die bij hun niveau passen. De leerkracht begeleidt het kind en wordt hierin bijgestaan door de assistent. In sommige gevallen de ouder.
Rond half elf uur is er een pauze waarin de kinderen eten en drinken. Daarna is het vrij spelen. Na de pauze zijn er gemeenschappelijke activiteiten zoals gymles, dansen, zingen of een ander bewegingsonderdeel.
Rond half twaalf is het tijd voor een groepsthema les, lezen of snoezelen. Dit is per dag verschillend. Na de laatste les worden alle pictogrammen weer opgeruimd en wordt er afgesloten met een aantal liedjes. Om twaalf uur is het einde van het les programma en gaan de kinderen met hun ouders naar huis.
Het programma zoals hierboven beschreven wordt afgewisseld met zwemmen en zo nu en dan een uitstapje. Minimaal 1 keer per week gaan de kinderen zwemmen zowel in Lodtunduh als Tukadmungga. Ook worden er uitstapjes met en voor de kinderen en ouders georganiseerd zoals de dierentuin of het strand. Voor de kinderen, maar ook voor de ouders, zijn dit hoogtepunten van plezier. Ouders, leerkrachten en vrijwilligers leren elkaar zo op een ontspannen en leuke manier beter kennen.
Van alle kinderen wordt een leerling zorgcyclus bijgehouden. Hierin worden verslagen van het intakegesprek bewaard, doelen voor het kind opgesteld en de voortgang van de ontwikkeling bijgehouden. Op grond van de ontwikkeling van het kind wordt gekeken welk materiaal kan worden aangeboden in de klas. De vorderingen en ontwikkelingen in gedrag worden twee maal per jaar door de leerkracht beschreven in een rapport. Niet alleen zijn de kinderen en de ouders hier trots op, maar het helpt de ouders om de ontwikkeling van hun kind te zien en te volgen. Omdat de ontwikkeling van kinderen met een verstandelijke beperking in kleine stapjes verloopt, is dit voor ouders die hun kind iedere dag meemaken soms lastig te herkennen.
Ontwikkelingen ouders en kinderen
Veel ouders wanneer zij voor het eerst bij Sjaki-Tari-Us komen zijn bezorgd. Door, onwetendheid, onbegrip en een onhandige benadering van hun kind, is het kind vaak meer of minder onhandelbaar geworden in zijn of haar gedrag. Door te leren en te ervaren dat een bepaalde mate van structuur, consequent reageren, duidelijk en met geduld communiceren en (weer) gevoel te krijgen voor de behoefte van hun kind, verbetert het gedrag van zowel ouder als kind in het eerste half jaar enorm, vermindert het probleemgedrag en komt er ruimte voor plezier en ontwikkeling. Heel veel ouders ervaren dat de begeleiding van hun kind bij Sjaki leidt tot een beter begrip voor zowel hun kind als voor henzelf. Een verbetering van hun leven.
Na de eerste maanden van grote verandering in gedrag van de kinderen en de relatie tussen ouder en kind, zien we een meer gestage groei in vaardigheden, eigenlijk zoals ieder kind zich ontwikkelt, maar dan langzamer en met kleine stapjes. Voor ouders die het kind dagelijks meemaken is dit soms lastig te herkennen en het is daarom zo waardevol voor hen dat onze leerkrachten deze ontwikkeling ieder half jaar benoemen en vastleggen in het rapport, waardoor ook de ouders zien dat er vooruitgang is.
Feedback van leerkrachten van het SLB in Singaraja: “Zij merkten op dat ze een duidelijke verbetering in concentratieboog, werkhouding en sociaal gedrag waarnamen bij “onze” kinderen, ten opzichte van hun leeftijdsgenoten met dezelfde beperking.